Karuhun baheula ari ngucapkeun AL-FATIHAH tah sok HAL PATIKAH, tapi ari maksudna mah teu beda cara urang ayeuna bae, nya eta nyebut (muji) Asmana pangeran anu ngagaduhan sipat welas jeung asih, ari pangna nyeubut kitu teh karuhun mah “ enya enggeus nyahona yen Pangeran anu ngagaduhan sifat welas jeung asih nyaeta bukti ka'ayaan dunya katut pangeusina anu salawasna dilahir mah dipikabutuh ku sakabeh mahluk keur kaperluan dirina, tah eta kamurahanana.
Ari anu awisna, anu teu beunang dijiga-jiga teu beunang ditunjuk ku curuk, teu beunang dicaritakeun, bukti ayana teh ku WujudNa, saperti Pangawasa, Pangersa, Elmu, Hirup, Rungu, Tingali jeung Ngandika Na teu ngawujud di badan (kamurahanana) ………….
Sanajan ieu katerangan sakieu saeutikna, meureun urang moal arek mungkir deui yen etateh wujud ; sarta lamun ku urang di absen hiji-hijina dina badan urang bakal ngajawab, yen enya Wujud aya Na, saperti ;
NU KAWASA ? …………… Aya ! da lamun euweh nu kawasa mah
kajeun boga awak sagede munding oge, moal bisa nangtung-nangtung acan.
NU KERSA ? ……………… Aya ! da lamun euweuh anu KERSA urang teh moal usik-usik acan.
NU HIRUP ? ………………. Aya ! da lain golek, teu kudu di hirupkeun ku Batur !
NU NGARUNGU ………… Aya ! teu kudu makè dengè batur.
NU NINGALI ………………Aya ! teu kudu makè awas batur.
NU NGANDIKA ………….. Aya ! teu kudu makè ucap batur, sabab lamun sagala kumaha batur,
kumaha kuring?.
Ieu kabeh netepkeun sadaya puji ka Pangeran dina wujud jeung ayana
BISMILLAHI nu awisna = wujud
ROCHMAN-ROCHIM kamurahanana = aya (wujud aya, awis mirah ti Anjeun Na)
Anu mantak aya Tikah, nya asal tina Tepung wujud cinta pada cinta di dunya (dunya aya) nu di tepungkeun kunu Maha Mulya. Contona ;
Moal Kanjeung Nabi Adam tepung sareng babu hawa upama teu lahiran teu batinan, jeung silih pikawelas-silih pikaasihna ( Sir – pada – Sir ).
Jaman Kanjeung Nabi Adam jeung Babu Hawa geus putraan, nepangkeun putrana nu pameget kanu istri, eta kudu kasaksi heula ku ibu ramana, sarta kudu di-didik kumaha jalan-na cinta (lain bogoh wae) sarta sing nyaho kanu kawasa dina diri-na, nu asal ti Nu Maha Mulya.
“Perjangjian di hareupeun indung bapa”
Sang geus alam dunya loba eusina, ku ayana gundukan-gundukan (kaum-kaum) nya kudu nikah di kaum, sangkan ka saksen ku kaumna, netepan adat ka kaumna (bangsana).
Rukuna :
1. Panganten lalaki
2. Pangantèn awèwè, teugesna nu dianti-anti (pangantian) sangkan
pangantèn salamet salawasna.
3. ijab Kabul, waktu maranehna teupung mimiti ; waktu hareupeun
kolotna sarta geus jarangji rèk silih pikanya'ah.
4. Wali nya kolotna pisan pikeun ngawalian carana anu kawasa ka
anak dina waktu harita.
Alam dunya ayeuna geus diatur ku Ratu (wawakil Pangeran di dunya) sangkan mulus rahayu , berkah salamet nagara katut pangesina, pangantèn, babaku pangantèn lalaki kudu jangji ka nagara ku nèken (tanda tangan) dina surat kawin, nu maksudna supaya salamet kanu di salametkeun katutnyalametkeun nana.
Tah kitu bae HAL PATIKAH mah.
BISMILLAH = SAGA PUJI KANGGÈ Pangèran, kabeh geus wujud ayana nyata ka – awisanana.
RACHMAN-RACHIM = ieu dunya katut pangeusina, kabeh anu di ayakeun, nyata kamurahanana.
RAHAYU 🙏🙏🙏
